Św. Paweł Pustelnik

Paweł z Teb, (ur. ok. 228 w Tebach w Egipcie, zm. ok. 341) – pierwszy pustelnik chrześcijański, święty kościoła katolickiego i prawosławnego. 

Jego żywot został spisany przezśw. Hieronimaw latach 374-79.

Według legendy święty Paweł pochodził z bogatej rodziny. Wcześnie został osierocony i stał się właścicielem dużego spadku. Gdy miał ok. 20 lat, rozpoczęły się prześladowania chrześcijan za panowania Decjusza. Po dwóch latach prześladowania zakończyły się, ale Paweł pozostał na pustyni. Postanowił resztę życia spędzić w samotności na modlitwie. Mieszkał w jaskini, żywił się owocami, daktylami i chlebem, który przynosił mu kruk, a według niektórych przekazów ubranie miał z zrobione z palmowych liści. Gdy Paweł miał ponad sto lat, odwiedził go św. Antoni. Kruk, który zawsze przynosił świętemu Pawłowi połówkę chleba, tego dnia przyniósł cały. Gdy Paweł Eremita zmarł, Antoni pochował go na pustyni w dole wykopanym przez dwa lwy.

W ikonografiijest przedstawiany jako sędziwy starzec z długą brodą i łysiną. Ręce ma uniesione w modlitwie. Jego ubranie jest zrobione z liści palmowych, odsłania kolana i łokcie. Często przedstawiany jest z odwiedzającym go św. Antonim.

Jego atrybutamisą: kruk, kruk z chlebem w dziobie, lew, przełamany chleb.

Patron zakonu paulinów, tkaczy, powroźników, wikliniarzy i wytwórców koszy

 

Św. Paweł, tor powroźniczy, Francja, kon. XIX w.

|
  Stronę poświęcam pamięci zmarłym powroźnikom:
Stefanii Góreckiej i Bolesławowi Kosturkiewiczowi.